Do hobbdä a Glügg, dossdä nuch woss leesn könnd, fo Euera oldn Schreibera... Di hodd lezdinn widdä moll ann modds Hungä ghobbd und iss zä ann Mezgä. A Riesn-Beschdällung. Wi di Mezgära denn Breisbabbä o di Düüdn daggänn wolld, woä dess Gerääd leä. Midd ann andään hodd's nochäd gäglabbd.

So wi midd mein Essn. Bloos wi ich omm Grund vom Wuäschdsolod oogälongd woä, iss mä schlechd wonn: Do woän bäschdimmd zwanzich Dagga-Glammän drinnä. Guud, doss ich aa moll longsam gessn hobb, sunsd weä dess mei Hengäsmohlzeid wonn.

Ich waas ja nedd, obbä filleichd hodd di Mezgära gädochd, Essn muss Leib und Moogn zammhaldn und hodd do gleich füä a richdicha Befesdigung sorgn gäwölld. Odd hodd sa gämaand, di Schreibera iss zä digg, do müssdmä denn Moogn enga machn und hodd dess Madäjal gäliefäd...

Mei Goleng homm gämaand, so woss ko bloos miä bassiän.